clear_allجاذبه های تاریخی

chat

در بین جاذبه‌های بسیاری که در شهر‌های شمالی کشور وجود دارد، امروز می‌خواهیم به سراغ شهر رشت، شهر معروف به باران و غذاهای خوشمزه برویم. بی‌شک یکی از محبوبترین نقاط شهر رشت میدان شهرداری است. اگر می‌خواهید بیشتر با این مکان زیبا و تاریخی آشنا شوید، همراه ما باشید تا با هم گشت و گذاری در این میدان زیبای شهر رشت داشته باشیم

اول برویم سراغ گذشته این میدان زیبا، بعد جاهای دیدنی و آشنایی با حال و هوای اطراف میدان.

میدانی که حالا به نام شهرداری رشت می‌شناسیم از زمانی که رشت مرکز زندگی و تجارت بود به عنوان مرکز شهر شناخته می‌شد. گفته می‌شود محل ساختمان شهرداری فعلی تپه‌ای بلند بود که روی آن بقعه امام‌زاده جعفر قرار داشت

مجموعه ساختمان‌های اطراف آن در اوایل دوره پهلوی ساخته‌اند.

این میدان و ساختمان‌های اطرافش را به سبک نئوکلاسیک و بر‌گرفته از معماری خیابان نوسکی شهر سن‌ پترزبرگ روسیه ساخته شده‌اند.

وقتی بیرون و داخل ساختمان‌ها را ببینید متوجه خواهید شد که معماری آن با تمام ساختمان‌ها متفاوت است.

دیوارهای تمام سفید، ردیف‌های بلوک بزرگ، پله‌های باریک، نرده‌های چوبی و پنجره‌های چوبی و هلالی شکل.

مهندس و طراح اصلی ساختمان شهرداری فردی از ارامنه مقیم رشت به نام آرتم سرداراف است. طبق اسناد و مدارک بازمانده تاریخ افتتاح و انتقال اداره شهرداری به این ساختمان سال ۱۳۰۵ است

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

ثار تاریخی مشهد در شهرک تاریخی توس و در 25 کیلومتری غرب مشهد واقع و از جمله مراکز دیدنی و تاریخی مشهور است .صاحب آرامگاه ، حکیم ابوالقاسم فردوسی شاعر حماسه سرای بزرگ فارسی است که در سال 329 ق. در روستای پاژ از آبادی های تابران متولد شده است . و در مدت سی سال شاهنامه را که یکی از شاهکارهای ادبی و حماسی جهان به شمار می رود به نظم آورده است . تاریخ وفات حکیم ابوالقاسم فردوسی را سال 411 ق. نوشته اند و او را در همان آبادی و در باغی که متعلق به خود او بود به خاک سپردند .

در عهد قاجاریه بنایی آجری برفراز مقبرة او احداث شد که تا سال 1305 ق. برجا بود . در سال 1313 ش. بنای دیگری ساخته شد که تا سال 1344 ش. وجود داشت و سپس بنای کنونی ساخته شد . کار ساخت این بنا در سال 1347 ش. خاتمه یافت .درمجموعة تاریخی – فرهنگی فردوسی ، علاوه بر ساختمان آرامگاه یک موزه و کتابخانه نیز وجود دارد . در موزة آرامگاه آثار ارزنده ای از خطاطان و شاعران ایرانی و نمونه هایی از صنایع دستی و یادگارهای هنری و تابلوهای سنگی زیبا در معرض نمایش است .این مجموعة تاریخی – فرهنگی با بلواری زیبا و جدیدالاحداث به مشهد متصل می شود و به دلیل اهمیت تاریخی و جاذبه های سیاحتی ، یکی از مراکز مهم جذب گردشگران است و تحت نظر سازمان میراث فرهنگی خراسان نگهداری و اداره می شود .

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

بابلسر نام قدیم آن مشهدسر بوده‌است. عده‌ای بر این عقیده‌اند که قدیمی ترین نام، مشهد سبز بوده یعنی مشهدی که سبز است. واژه مشهد به خاطر سر امامزاده ابراهیم و شهر مشهد کنونی و امامزاده ابرهیم آمل و واژه سبز به علت سر سبزی، خرمی و زیبایی منطقه بوده و به مرور زمان به مشهدسر تغییر نام یافت.

تپه های باستانی بابلسر :  تپه های باستانی به ثبت رسیده میربازار مربوط به هزاره اول قمری از آثار باستانی محسوب می شوند و تپه های باستانی میربازار آثار باستانی از قبیل ظروف گلی، تکه پاره های آجر و سفالهای منقوش کشف شده است.

تپه های باستانی میربازار عبارتند از : رجب کتی ، احمد کتی ، علیجان کتی، محمدعلی کتی، عبدالهکتی، چمازکتی، عیسی کتی،کتی خردمرد ، قلعه احمدکلا نام دارند که در شرق بابلسر در مسیر بابلسر به بهنمیر و در اراضی کاله عرب خیل آجرهای قالب بزرگی نظیر آجرهای دوره ساسانی کشف شده است.

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

پل قدیمی محمد حسن خان قاجار به سده دوازده هجری قمری باز می گردد. این پل باستانی بر روی رودخانه بابلرود شهرستان بابل واقع در استان مازندران بنا شده است. 

ساخت پل فعلی در دوران محمد حسن خان قاجار شروع شده و جایگزین پلی قدیمی تر شده است. پلی که در گذشته به جای این پل بوده است در دوره غزنوی ساخته شده و پلی چوبی بوده است. 

این پل در فاصله دو کیلومتری از مرکز شهر بابل و در بخش جنوبی شهر واقع شده است و اطراف این پل با محله های شهرک شهید چمران، شهرک فرهنگیان، محله سرپل محمدحسن‌ خان بخش دو و سه و محله سر پل محمدحسن‌ خان بخش مرکزی محصور گشته است.

این پل در ابتدای حکومت کریم خان زند یعنی در سال 1146 و به پاس قدر دانی محمدحسن ‌خان قاجار جد آقا محمد خان قاجار از مردم، که شهر بار فروش (شهر بابل فعلی) و سایر نقاط مازندران را تصرف کرده بود و در جنگ بر کریم‌ خان زند پیروز شده ‌بود ساخته شد. در آن زمان محمدحسن خان با 12000 تومان این پل عظیم را بر روی رودخانه بابلرود احداث کرد که تا به امروز بر جای مانده و به پل محمدحسن خان شهرت دارد. 

این پل عظیم 11 متر ارتفاع، 140 متر طول و 6 متر عرض دارد. در طول پل هفت طاق اصلی و دو طاق فرعی وجود دارد و از جمله پل های مهم شهر از لحاظ ارتباطی و اقتصادی به شمار می آید زیرا که سال های بسیاری پل ارتباطی آمل و بابل بوده است.

از سال 1343 مسیر جدیدی از غرب شهر ساخته شد که آمل و بابل را به یکدیگر مربوط می کرد اما هم اکنون نیز از این پل استفاده می شود و پس از سالیان متمادی این پل دارای استحکام زیادی می باشد حتی ماشین های سنگین نیز از این پل عبور می کنند که این امر می تواند به این اثر باستانی صدماتی وارد نماید.

به منظور جلوگیری از صدمات وارده به این پل که فقط یک باند سواره رو از آن قابل عبور می باشد و موجب ایجاد ترافیک های سنگین می گردد و ترافیک سنگینی را در محور قدیمی بابل به آمل ایجاد می نماید، چندی پیش معاونت ساخت و توسعه راه‌های وزارت راه و ترابری تصمیم به ایجاد پلی بتنی و یک ‌طرفه در کنار پل قدیمی محمد حسن خان گرفت که هم اکنون قابل استفاده است.

پل محمدحسن خان بزرگترین پل ارتباطی بخش های بندپی شرقی و غربی شهرستان بابل به شمار می آید که در گذشته بوسیله رضا شاه پهلوی مرمت و بازسازی شده است. 

از جمله ویژگی هایی که این پل را به یک اثر باستانی و با اهمیت تبدیل می نماید و موجب ثبت آن در آثار ملی کشور می گردد یکی معماری صفوی پل است و دیگری استفاده از سفیده تخم مرغ و به گفته بعضی دیگر زرده تخم مرغ و ساروج در ساخت پل محمد حسن خان می باشد.

برای دسترسی به پل محمد حسن خان می بایست به استان مازندران، شهرستان بابل، جاده قدیم آمل به بابل سفر نمایید و از این پل تاریخی دیدن نمایید.

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

خواجه شمس الدین محمد شیرازی، غزل سرای بزرگ، متخلص به حافظ و ملقب به لسان الغیب و ترجمان الاسرار، در آغاز سده هشتم هجری در شیراز متولد و در سال ۷۹۲ ه. ق. در شیراز درگذشت. حافظ ،قرآن را بنابر گفته خود، بر چهارده روایت، از بر بوده و از این رو حافظ خوانده شده است. وی علاوه بر جایگاه بسیار والایی که در شعر فارسی داشته، جایگاه بالایی نیز در زمینه ادبیات عرب دارد. این مکان به یکی از اصلی ترین جاذبه های تفریحی و توریستی در شمال شهر شیراز و در جنوب دروازه قرآن معروف بوده که هم اهالی و هم مسافران ساعات خوشی را آنجا تجربه می کنند.

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

ز خاک سعدی شیراز بوی عشق آید ***هزار سال پس از مرگ او گرش بویی»

این بیت زیبا که بر در ورودی آرامگاه سعدی نوشته شده است، ترام احساس هر بازدید کننده ای است که پا به محوطه ی روح افزای آرامگاه سعدی می نهد و فضای معنوی آن را با جان و دل در می یابد. در شهرک سعدی شیراز، باغ کهن سالی با مساحت نزدیک به 8000 متر مربع، آرامگاه شاعری است که آوازه ی سخن او چهار گوشه ی جهان را در نوردیده است. هم او که نامش چنان پیوندی با شیراز یافته که نمادی از جاودانگی این شهر به شمار می آید. شاعری که هر ساله مشتاقانی بی شمار از دورترین جای جهان به شوق دیدارش میشتابند و لختی در کنارش جان تشنه ی خویش را با عشق و شور و شیدایی او سیراب می سازند. در باغ سعدیه ، انواع درختان نخلی، کاج و گل های زینتی ، آرامگاه سعدی را در بر گرفته و فضایی بهشتی، شایسته ی ذوق و احساس این شاعر بزرگ شیراز پدید آورده است. سقف آرامگاه، همانند چهل ستون اصفهان ساخته شده است. مزار سعدی در اتاقی هشت ضلعی با سقفی بلند، در پشت همین ايوان قرار دارد. سنگ قبر سعدی در روزگار کریم خان زند بر مزار او نهاده شده و بر آن قصیدهی زیبای زیر در نعت حضرت رسول اکرم (اصلی) نوشته شده است:

کریم السجایا جمیل الشیم  ***نبی البرایا شفیع الامم

شفیع الوری خواجه ی بعثت و نشر ***امام الهدی صدر دیوان حشر

امام رسل پیشوای سبیل ***امین خدا مهبط جبرییل

شفیع مطاع و نبی کریم***قسیم جسیم وسیم نسیم

نماند به عصیان کسی در گرو ***که دارد چنین سیدی پیشرو 

چه نعمت پسندیده گویم تو را *** علیک الصلواه ای نبی الوری

درود ملک بر روان تو باد*** بر آل تو پیروان تو باد

خصوصا شهنشاه دلدل سوار***علی ولی صاحب ذوالقار 

خدایا به حق بنی فاطمه *** که برقول ایمان کنم خاتمه 

اگر طاعتم رد کنی ور قبول*** من و دست و دامان آل رسول

چه کم گردد ای صدر فرخنده پی ***ز قدر رفیعت به درگاه حی
که باشند مشتی گدایان خیل***به مهمان دارالسلامت طفیل
خدایت ثنا گفت و تجلیل کرد***زمین بوس قدر تو تجلیل کرد
ترا عزلولاک تمکین بس است***ثنای تو طه و یاسین بس است
بود اهل عالم به وصـف تـــــو لال***فروزان قیاس است جاه و جلال
چه و صفت کند سعدی ناتمام***علیک الصلواة ای نبی و السلام

بر دیواره ی اتاق قبر سعدی، گزیده هایی از گلستان و بوستان به خط نستعلیق بر کاشی آبی رنگ نوشته شده است. متن این گزیده ها چنین است:

بدایع
ای صوفی سرگردان در بند نکو نامی***تا درد نیاشامی زان درد نیارامی
مُلک صمدیت را چه سود و زیان دارد***گر حافظ قرآنی ورعابد اصنامی
زهدت به چه کار آید رانده ی درگاهی***کفرت چه زیان داردگر نیک سرانجامی
بی چاره ی توفيقند هم صالح هم طالح***درمانده ی تقدیرند هم عارف و هام عامی
جهدت نکند آزاد ای صید که در قیدی***سودت ننهد پرواز ای مرغ که در دامی
جامی چه بقا دارد در رهگذر سنگی***دور فلک آن سنگ است ای خواجه تو آن جامی
این ملک خلل گیرد گر خود مَلک رومی***وین روز به شام آید گر پادشه شامی
کام همه دنیا را بر هیچ بنه سعدی***چون با دگران باید پرداخت به ناکامی
گر عاقل و هشیاری وز دل خبری داری*** تا آدمیت خوانند ورنه کام از انعامی
بوستان

  الا ای که بر خاک ما بگذری***به خاک عزیزان که یادآوری

    که گر خاک شد سعدی او را چه غم***که در زندگی خاک بوده است هم
      به بیچارگی تن فرا خاک داد ***وگر گرد عالم بر آمد چو باد
بزرگی که خود را به خردی شمرد***به دنیا و عقبی بزرگی ببرد
تو آنگه شوی پیش مردم عزیز*** که مر خویشتن را نگیری به چیز
از این خاکدان بنده ای پــــاک شد***که در پای کمتر کسی خاک شد
نگر تا گلستان سعدی شکفت***در او هیچ بلبل چنین خوش نگفت
عجب گر بمیرد چنین بلبلی***که بر استخوانش نروید گلی 

طیبات

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست***عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
به غنیمت شمر ای دوست دم عیسی صبح*** تا دل مرده مگر زنده کند کاین دم از اوست
نه فلک راست مسلم نه ملک را حاصل***آن چه در سرسویدای بنی آدم از اوست
به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است***به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست
        زخم خونینم اگر به نشود به باشد***خنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم از اوست
غم و شادی بر عارف چه تفاوت دارد***ساقیا باده بده شادی آن کاین غم از اوست
پادشاهی و گدایی بار ما یکسان است***که بر این در همه را پشت عبادت خم از اوست
سعادیا سیل فنا گرا بکند خانه ی عمر***دل قوی دار که بنیاد بقا محکم از اوست
گلستان

یاد دارم که با کاروانی همه شب رفته بودم و سحرگاه در کنار بیشه ای خفته. شوریده ای همراه ما بود. نعره بزد و راه بیابان در پیش گرفت و یک نفس آرام نیافت. چون روز شد بگفتم این چه حالت بود؟ گفت: بلبلان را دیدم به نالش درآمده بودند از درخت، و کبکان از کوه، و غوکان از آب، و بهایم از بیشه.اندیشه کردم که مُروت نباشد همه در تسبیح و من به غفلت خفته.

دوش مرغی به صبح می نالید***عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش
یکی از دوستان مخلص را***مگر آواز من رسید به گوش
گفت باور نداشتم که تو را***بانگ مرغی چنین کند مدهوش
گفتم این شرط آدمیت نیست***مرغ تسبیح خوان و من خاموش
قصیدهی بالای در ورودی (درونی)
خوش است عمر دریغا که جاودانی نیست***پس اعتبار بر این چند روز فانی نیست
درخت قد صنوبر خرام انسان را***مدام رونق نوباوهی جوانی نیست
گلی است خرم و خندان و تازه خوشبوی***و لیک امید ثباتش چنان که دانی نیست
دوام پرورش اندر کنار مادر دهر***طمع مکن که در او ہوى مهربانی نیست
چه حاجت است عیان را به استماع بیان***که بی وفایی دور فلک نهانی نیست

از جای گاه مزار سعدی، تالاری به سمت غرب کشیده شده است. این تالار دارای هفت رواق است که هر کدام از آن ها مرتبه ای از سیر و سلوک عارفانه را به ذهن ادمی فرایاد می آورد. در انتهای تالار، مقبره ی شاعر روشن دل سده ی اخیر شادروان فصیح الملک شوریده ی شیرازی قرار دارد.

سعدی را بشناسیم

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی یکی از ستارگان درخشان آسمان ادب پارسی است.او در سال 606 ه.ق از خانواده ای دانشمند و سرشناس در شیراز یه دنیا آمد.  همه قبیله ی من عالمان دین بودند ***مرا معلم عشق تو شاعری آموخت پدرش تربیت او را به عهده گرفت، اما هنوز دوران کودکی را پشت سر نگذاشته بود که پدر را از دست داد. پس از آن جد مادری اش به پرورش او همت گماشت. سعدی تا هنگام نوجوانی در شیراز به آموختن علوم ادبی و دینی پرداخت و در سال 620 هـ.ق برای ادامه ی تحصیل و تکمیل دانش خود راهی بغداد شد و در مدرسه ی نظامیه ی بغداد درس خود را به پایان رساند. آن گاه برای سیر آفاق و انفس،آن گاه برای سیر آفاق و انفس، آهنگ سفری دراز کرد که نزدیک به 40 سال از عمراو را در بر گرفت. سعدی سفر خویش را از بغداد آغاز کرد و حجاز و شام و لبنان و روم را دید و با دستی پر به وطن برگشت.

در اقصای عالم بگشتم بسی *** به سر بردم ایام با هر کسی
تمتع به هر گوشه ای یافتم*** ز هر خرمنی خاوشه ای یافتم

سعدی پس از بازگشت به شیراز در سال 655 ه.ق بیرون از شهر در دامنه ی کوه «قلعه ی بندر» ماندگار شد و به ساختن مدرسه و مکانی برای درویشان و دانشجویان علوم ادبی پرداخت. در همین زمان دو اثر ارزشمند خود به نام های «گلستان» و «بوستان» را به پایان رساند. بازگشت سعدی به شیراز هم زمان با حکومت «اتابکان» بر فارس بود. در آن روزگار، سعد بن ابی بکر حاکم شیراز بود. این پادشاه به سعدی دلبستگی فراوان داشت و در زمینه ی بسط و گسترش ادب فارسی او را یاری کرد. سعدی به پاس این همکاری، تخلص شعری خود را به مناسبت نام او، «سعدی» گذاشت و به همین نام مشهور شد. سرانجام در سال 690 ه.ق این شاعر شیرین سخن در خانقاه خویش زندگی را بدرود گفت و در همان جا نیز به خاک سپرده شد.

تاریخچه ی آرامگاه سعدی
پس از مرگ سعدی، مزارش زیارتگاه عارفان و عاشقان گردید. دوست داران او بر سر تربتش آرامگاهی ساختند که در گذر زمان تعمیراتی بر روی آن انجام گرفت. در روزگار زندیه، کریم خان زند آرامگاهی مناسب بر مقبره ی سعدی ساخت و سنگ قبری بر مزار او نهاد که تا کنون بر جای مانده است. این ساختمان، بنایی دو طبقه بود با دو اتاق در دو سوى آن و ایوانی با پله، تاق نما و غرفه هایی کوچک در میانه که سنگ مزار سعدی در طبقه ی هم کف آن قرار داشت. این بنا که با آجر و گچ و ساروج ساخته شده بود تا سال ۱۳۲۷ خورشیدی پا برجا بود. در آن سال، انجمن آثار ملی فارس، نقشه ی جدیدی برای ساختمان آرامگاه تهیه کرد که کار ساخت و ساز آن در سال ۱۳۳۱ خورشیدی به پایان رسید. ساختمان جدید با 261 متر مربع زیربنا در میان باغ سعدیه قرار دارد و پذیرای شیفتگانی است که هر روزه از سراسر جهان به دیدار محبوب خود می شتابند.از سال ۱۳۸۰ خورشیدی محوطه ی باغ سعدیه گسترش پیدا کرده و فضای وسیع و مناسب تری برای بازدید کنندگان ایجاد گردیده است. این فضا نزدیک به چندین هکتار می باشد. بنا به پیشنهاد بنیاد فارس شناسی، روز اول اردیبهشت ماه هر سال به نام روز سعدی نام گذاری شده است. در این روز، سعدی شناسان و دوست داران سعدی بر مزار او و در سراسر کشور و نیز کشورهای علاقمند گردهم می آیند و یاد او را گرامی می دارند.
حوض ماهی سعدی
چشمه ی آب زلالی، در سطحی پایین تر از سطح آرامگاه سعدی از دل زمین می جوشد و آرام روان می گردد. شیرازی ها آن را آب سعدی می گویند و تا پیش از آن که بر آن سقفی زده شود، یکی از جایگاه های گردش و آب تنی مردم بوده است. اما اکنون به شیوه ی زیبایی به سبک معماری سنتی بر حوض آن چایخانه ی سنتی بنا کرده اند که جای گاهی بسیار دل کش برای استراحت بازدید کنندگان است.این چشمه از روزگاران باستان در اینجا روان بوده است. هنگامی که سعدی از سفر دراز خویش به شیراز باز می گردد این مکان را برای زندگی خود بر می گزیند و با این آب، باغی زیبا و نیکو پدید می آورد. پس از درگذشت سعدی و خاک سپاری وی در همین باغ، آب این چشمه در نزد شیرازی ها احترام بسیاری می یابد و در مورد ارزش ها و ویژگی های آن سخنان بسیار می گویند. حتی به پاس احترام به روح سعدی و با وجود داشتن ماهی فراوان کسی در آن، ماهی گیری نمی کرده است. «تاورنیه» که در سال 1048 هـ . ق - زمان شاه عباس صفوی - از شیراز دیدن کرده است در این باره می نویسد: مردم می گویند این ماهی ها متعلق به سعدی است و صیدشان گناه دارد». «فرصت الدوله شیرازی» در کتاب آثار عجـم می گوید: این آب دارای حسنات زیادی است و هر چه را با آن طبخ کنند، چند دقیقه زودتر از طبخ در آب های معمولی پخته می شود . از روزگاران گذشته، شست و شوی در این آب جزو باورهای مردم شیراز بوده و هنوز هم برای رفع برخی بیماری های پوستی در آن، آب تنی می کنند. در این مدت به جز تفریح و گردش، آب تنی می کردند و رخت و لباس می شستند. به همین دلیل آن را آب گازران یا رخت شویان نیز مینامند. در طرح گسترش سعدیه، محل رخت شویان، به سبک زیبایی ساخته شده است.این چشمه پس از ظهور در باغ سعدیه از نهر زیرزمینی می گذرد و نزدیک به 250 متری جنوب آرامگاه دوباره پیدا می شود که باغ های دلگشا و طاووسیه با آن، آبیاری می شوند.

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

یکی دیگر از آثار تاریخی ایران که دارای معماری خاص و بی نظیر است، کاخ عالی قاپو در اصفهان می باشد. کاخ عالی قاپو به معنای واقعی تداعی گر دوره های تاریخی مختلفی است که گذر زمان را می توانید در آن احساس کنید. ساختمان کاخ عالی قاپو اصفهان در مراحل مختلف احداث شده است. ساخت ورودی آن با استفاده از مکعب های فشرده آغاز شده، سپس به سالن بالا گسترش پیدا کرده و دو طبقه ی دیگر در بالای ورودی به آن اضافه کرده اند.

از آنجایی که در دوره ی سلسله ی صفویان، شاه عباس عالی قاپو را به عنوان محلی برای سرگرمی مهمانان استفاده می کرد، یک سالن مختص موسیقی هم در بالای کاخ وجود دارد. همچنین هر یک از اتاق های کاخ عالی قاپو اصفهان از تزئینات و دکوراسیون ظریف و زیبا برخوردارند.

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

حمام وکیل کجاست؟ :  یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری شهر شیراز، حمام وکیل آن است که در کنار بازار و مسجد وکیل، مجموعه زندیه شیراز را تشکیل داده اند. این حمام در دوره زندیه و با دستور مستقیم کریم خان زند ساخته شده است. حمام وکیل در مرکز شهر شیراز در خیابان آیت الله طالقانی و در همسایگی بازار وکیل، یکی از مهم ترین جاذبه ها و بازارهای شیراز قرار گرفته است.  مساحت این حمام ۱۱ هزار متر مربع و زیربنای آن هشت هزار و ششصد و شصت متر است. این بنای تاریخی، ۱۲۰ متر طول و ۸۰ متر عرض دارد.

تاریخچه حمام وکیل شیراز : گفتیم که دستور ساخت مجموعه زندیه شیراز (بازار، مسجد و حمام وکیل) را شخص کریم خان زند در دوران زندیه داده است. کریم خان در دوران حکومتش در شیراز، بناهای بسیاری را در شهر احداث کرد و موجبات عمران و آبادی آن را بیش از پیش فراهم ساخت. حمام وکیل شیراز در سال ۱۱۸۷ هجری قمری احداث شده است. در دوران مختلف و با گذشت زمان، آسیب های زیادی به بخش هایی از این بنا وارد شده بود که توسط سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، همگی مرمت و بازسازی شدند.

می گویند که کریم خان زند به تاریخ باستان ایران و معماری آن علاقه وافری داشته است. به همین دلیل است که معماری و تزئینات صورت گرفته در جای جای حمام وکیل شیراز، از معماری و هنر ایران دوران باستان اقتباس گرفته شده است. نه تنها در حمام وکیل، بلکه در تمامی عمارت ها و بناهایی که کریم خان زند دستور احداث آن ها را داده است، می توان آرایه ها، تزئینات و نقوشی را دید که نشات گرفته از هنر و معماری دوران باستان است.

در تمامی حمام های سنتی کشور از جمله حمام وکیل شیراز، علاوه شست و شو و مشت و مال، مراسم هایی همچون حنابندان، حمام عافیت و حمام چله نوزاد نیز برگزار می شده است. چه بسیار مادرانی که در این حمام ها برای پسران دم بخت خود، عروس انتخاب کرده اند!

بنای حمام وکیل : مهندسی ساخت این بنا نسبت به آن سال ها بسیار پیشرفته انجام شده است. هنگامی که از درب ورودی کوچک این حمام، وارد آن شوید توسط راهرو و یک هشتی که شیبی ملایم دارد به فضای بینه یا همان رختکن حمام وارد خواهید شد. این راهرو و شیبش به خاطر تعدیل دمای هوا بین فضای خارج و داخل حمام است.

بینه حمام به صورت هشت ضلعی ساخته شده است و از نظر تزئینات با دیگر نقاط آن متفاوت است. یکی از ویژگی های منحصر به فرد این حمام، استفاده از آهک در تزئین سقف و دیوار آن است. تزئینات آهک بری بسیار زیبایی در نقاط مختلف این حمام دیده می شود. دلیل اینکه از آهک به جای گچ استفاده کرده اند این است که گچ در برخورد با رطوبت، رفته رفته از بین می رود ولی آهک اینطور نیست. آهک بری های دوران زندیه اکثرا به شکل نقوش گلدانی هستند.

در دوران قاجاریه هم تزئینات آهک بری زیبایی به حمام وکیل شیراز اضافه شده است. تزئیناتی که بیانگر داستان های اساطیری و مذهبی ایران همچون داستان شیرین و فرهاد، بیژن و منیژه، آمدن حضرت یوسف به مجلس زنان، قربانی کردن حضرت اسماعیل، شست و شوی شیرین و خسرو در شکارگاه و حتی معراج حضرت محمد ص هستند و در آن زمان توسط نقال هایی برای مردم حاضر در حمام توضیح داده می شدند.

فضای حمام توسط دالان هایی که در زیر سنگ فرش های خزینه تعبیه شده بود، گرم نگه داشته می شد. در بخش جنوبی گرم خانه بنا هم خزینه ای قرار دارد که در آن توسط دو دیگ بزرگ، آب را گرم می کردند.

حمام وکیل شیراز امروزه به یک موزه مردم شناسی غنی تبدیل گشته است که با ورود به آن می توان، آداب و رسوم، نحوه پوشش و فرهنگ مردم کهن شیراز را به نظاره نشست. بنای حمام وکیل شیراز با شماره ۹۱۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

یکی از آثار تاریخی ایران که از معماری خاص و منحصر به فردی برخوردار است مسجد امام اصفهان نام دارد. نمای این مسجد با ظرافت خاصی پوشیده از موزاییک های آبی و زرد رنگ زیبا می باشد که جلوه ای خیره انگیز به آن داده است. این مسجد به قدری زیباست که هنگام بازدید می توانید ساعت ها در حیاط و اطراف مسجد پیاده گردی کنید، با دقت غرق در جزئیات معماری شوید و به رازهای کشف نشده ی این آثار تاریخی ارزشمند ایرانی پی ببرید.

یکی از تجربیات بی نظیری که نباید در هنگام بازدید از مسجد امام اصفهان از دست دهید این است که در زیر مرکز گنبد اصلی، بر روی مربع کوچکی که سنگ آن جنس متفاوتی دارد بایستید. وقتی در این قسمت ایستادید صحبت کنید، انعکاسی که توسط صدای شما ایجاد می شود غیر قابل وصف است! این تجربه به تنهایی ارزش بازدید از مسجد را دارد.

clear_allجاذبه های تاریخی

chat

شیراز مملو از آثار تاریخی ایرانی منحصر به فرد است که هر یک از ویژگی های معماری بی بدیلی برخوردارند. زمانی که مسجد نصیر الملک پر ازدحام می شود، می توانید با کمی پیاده روی به خانه ی قوام شیراز برسید. این خانه ی تاریخی در حدود سال های ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۶ احداث گردید و نمای ساختمان نمایشی خاص از انعکاس آینه ها و موزاییک ها را برای بازدیدکنندگان به ارمغان می آورد. معماری داخلی و خارجی خانه قوام بسیار زیبا و حیرت انگیز است.