clear_allمازندران

chat

موسسه مهندسی پاراکس سازه در تنکابن با کادری مجرب آماده ارائه خدمات فنی و مهندسی شامل(طرح-اجرا-نظارت-اخذ سند مالکیت توسط GPS-پیمانکاری-مدیریت پیمان-طراحی و اجرا ویلا -مشاوره و تهیه زمین و...) در شهرستان سرسبز تنکابن(شهسوار) می باشد.

clear_allمازندران

chat

خدمات و فروش ماشین آلات کشاورزی یوسف نژاد  در محمودآباد  خیابان امام ، نبش نسیم 45

clear_allمازندران

chat

ساعت فروشی مبین در سیمرغ

clear_allمازندران

chat

املاک سید مهندس هاشمی در سرخرود فعالیت در فروش انواع زمین کشاورزی و مسکونی و فروش انواع ویلا و باغ

clear_allمازندران

chat

تشخیص رنگ و ریکاوری کاکلیان در امیرکلا جهت تشخیص رنگ شدگی بدنه انواع خودروهای ایرانی و خارجی و انواع خدمات دیگر در ارتباط با آن

clear_allمازندران

chat

کوه دماوند کوهی در شمال ایران است که بلند ترین کوه ایران و خاورمیانه و بلند ترین قلهٔ آتشفشانی آسیا است.این کوه در قسمت مرکزی رشته‌کوه البرز در جنوب دریای خزر و در بخش لاریجان شهرستان آمل قرار دارد. کوه دماوند که از نظر تقسیمات کشوری در استان مازندران قرار دارد، به هنگام صاف و آفتابی‌بودن هوا، از شهرهای تهران، ورامین و قم و همچنین کرانه‌های دریای خزر قابل رؤیت است. کوه دماوند در سی‌ام تیرماه سال ۱۳۸۷ به عنوان نخستین اثر طبیعی ایران در فهرست آثار ملّی ایران ثبت شد. همچنین کوه دماوند از سال ۱۳۸۱ به عنوان «اثر طبیعی ملّی» در شمار مناطق چهارگانهٔ ارزشمند از نظر حفاظت محیط زیست قرار گرفته‌است.
از دماوند در اساطیر ایران هم یاد شده‌است و شهرت آن بیش از هر چیز به این سبب است که ضحاک (پادشاهی ستمگر و اژدهافش) در آن به بند کشیده شده‌است. در آثار ادبی فارسی نیز فراوان به این اسطوره و به طور کلّی‌تر کوه دماوند اشاره شده‌است.در بندهش اینچین آمده: رود هرهز (هراز) در تپرستان است و از کوه دماوند سرچشمه می‌گیرد. قصیدهٔ دماوندیه ملک‌الشعرای بهار هم معروف است. دماوند دارای چشمه‌های آب گرم لاریجان، اسک و وانه است.
ارتفاع کوه دماوند
منابع مختلف اندازه‌های گوناگونی برای ارتفاع کوه دماوند از سطح آب‌های آزاد ذکر کرده‌اند. به نقل از درگاه ملّی آمار ایران، ارتفاع این کوه ۵٬۶۱۰ متر است، از جمله پایگاه ملّی داده‌های علوم زمین ایران و وب‌گاه رصدخانهٔ زمین ناسا، ارتفاع ۵٬۶۷۰ متر و ۵٬۶۷۱ متر را نیز برای قلّهٔ این کوه ذکر کرده‌اند. دائرةالمعارف فارسی فهرستی شش موردی از ارتفاع‌هایی را که برای این قلّه آمده‌است ذکر می‌کند که از ۵٬۵۴۳ تا ۶٬۴۰۰ متر می‌رسد.
ارتفاع نسبی دماوند، که با اندازه‌گیری ارتفاع قلّه نسبت به پست‌ترین درّهٔ بین این قله و نزدیکترین قلّهٔ مرتفع‌تر تعیین می‌شود، ۴۶۶۱ متر است که دماوند را در ردهٔ دوازدهم بلندترین قلّه‌های دنیا از نظر ارتفاع نسبی قرار می‌دهد.

میانگین بارندگی در ارتفاعات دماوند ۱۴۰۰ میلی‌متر در سال است

فاصله دماوند از شهرهای نزدیک
این قلّه در ۶۹ کیلومتری شمال شرقی تهران، ۶۲ کیلومتری غرب آمل و ۲۶ کیلومتری شمال شهر دماوند واقع شده‌است.
رودخانه‌های پیرامون کوه دماوند
رودخانهٔ تینه در شمال، رودخانهٔ هراز در جنوب و شرق و رودخانهٔ لار در غرب این کوه واقع شده‌اند. رودخانه لار و دیوآسیاب در غرب و رود پنج او (پنج آب) در شرق دماوندکوه جاری است.
دمای کوه دماوند در ارتفاعات
کمینهٔ دمای هوا در ارتفاعات دماوند تا ۶۰ درجه زیرصفر (در زمستان) و تا یکی-دو درجه زیر صفر (در تابستان) پایین می‌آید.
سرعت باد
سرعت توفان در دماوند گاهی از ۱۵۰ کیلومتر در ساعت می‌گذرد. سرعت باد در کوهپایه‌ها گاه به هفتاد کیلومتر در ساعت می‌رسد. بیشتر بادها از غرب و شمال غربی می‌وزند.
میزان بارندگی در قله دماوند
میانگین بارندگی در ارتفاعات دماوند ۱۴۰۰ میلی‌متر در سال است و بارش در ارتفاعات معمولاً به صورت برف است. 

 دماوند یک آتشفشان خفته است که امکان فعّال شدن مجدد آن وجود دارد

 فشار هوا
فشار هوا در قلّهٔ دماوند نصف فشار هوا در سطح دریا است.
آتشفشان
فوران گوگرد از نزدیک قلهٔ دماوند
دماوند یک کوه آتشفشانی مطبّق است که عمدتاً در دوران چهارم زمین‌شناسی موسوم به دوران هولوسین تشکیل شده و نسبتاً جوان است.فعّالیّت‌های آتش‌فشانی این کوه در حال حاضر محدود به تصعید گازهای گوگردی است. آخرین فعالیت‌های آتشفشانی این کوه مربوط به ۳۸۵۰۰ سال قبل بوده‌است.
دماوند یک آتشفشان خفته است که امکان فعّال شدن مجدد آن وجود دارد. در برخی از سال‌ها از جمله سال ۱۳۸۶، دود و بخارهایی از قله خارج شد که برخی از شاهدان آن را گواهی بر فعّال شدن این آتشفشان پنداشتند. اما در حقیقت در سال‌های پر بارش، با نفوذ آب به درون قله و برخورد سنگ‌های داغ، جریانی از بخار آب از دهانه قله خارج می‌شود و چنین به نظر می‌رسد که فعالیت‌های آتشفشانی صورت گرفته‌است.
قطر دهانه این آتشفشان در حدود ۴۰۰ متر است که دریاچه‌ای از یخ آن را پوشانده‌است.همچنین نشانه‌هایی از وجود دهانه‌های قدیمی در پهلوهای جنوبی و شمالی کوه ملاحظه می‌شود.

نام‌ها و ریشه‌شناسی
نام دماوند به دو صورت مشهور دماوند و دنباوند (با زبر یا پیش دال) ضبط شده‌است.حتی در بعضی مآخذ هر دو صورت نام آمده‌است. صورت دیگری که از نام این کوه ضبط شده‌است دباوند است. این کوه را با نام‌های کاملاً متفاوت بیکنی و جبل لاجورد نیز ثبت کرده‌اند. «نام دماوند در تورات آمده و صورت کهن آشوری آن «بیکن» است (ری باستان ۲/۶۴۲)»

در مورد دلیل نام‌گذاری دماوند در فرهنگ معین آمده‌است: «دم (دمه، بخار) + اوند = دماوند؛ دارای دمه و دود و بخار (آتشفشان)»

 قطر دهانه آتشفشان دمادند در حدود ۴۰۰ متر است که دریاچه‌ای از یخ آن را پوشانده‌است

  روز ملی دمادند
روز ملی دماوند همزمان با تیرگان در مازندران با نام تیرماه سیزده شو در شب سیزدهم آبان‌ماه برگزار می‌شود. انجمن کوهنوردان ایران هر ساله این جشن را در روز سیزدهم تیر در دامنه‌های قله دماوند در” شهر رینه لاریجان شهرستان آمل” برگزار می‌کنند. این جشن به ثبت ملی نیز رسیده است.

موسیقی ملی موسیقی ملی دماوند در روز جشن تیرگان در سال ۱۳۹۱ با صدای سالار عقیلی در بین ۹ هزار نفر رونمایی شد.

ثبت قله دماوند به عنوان اثر طبیعی ملی
اثر طبیعی ملی قله دماوند با مساحتی بالغ بر ۲۹۵۰ هکتار در سال ۱۳۸۱ طی مصوبه شماره ۲۲۱ مورخ ۲۱/۳/۸۱ شورای عالی محیط زیست به مجموعه مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته‌است. این اثر با ۳۹۷۶۱۱۳ تا ۳۹۸۲۱۵۰ عرض جغرافیایی و ۵۹۶۷۶۲ تا ۶۰۳۵۹۷ طول جغرافیایی در شمال شرق تهران و در استان مازندران واقع گردیده‌است. قله دماوند در فرهنگ کشورمان مظهر پایداری و استواری است و از گونه‌های مهم گیاهی آن می‌توان از بومادران، پیر گیاه دماوندی، اسپرس کوهی و گون نام برد. استفاده بیش از حد از ظرفیت قابل تحمل محیط و همچنین بهره‌برداری پوکه معدنی در اطراف این اثر طبیعی ملی، از مهمترین عوامل تهدید کننده در تخریب آن به شمار می‌آید.

کوهنوردی در دمادند
در زمان‌های قدیم عدّه‌ای خود را به قلهٔ دماوند رسانیده بودند. ناصر خسرو در سفرنامه اش نوشته‌است که گویند بر سر دماوند چاهی است که نوشادر و کبریت (گوگرد) از آن گیرند. صاحب آثار البلاد و اخبار العباد با نقل قولی دست دوم می‌گوید که عدّه‌ای از اهالی آن نواحی می‌گفته‌اند که در طی پنج روز و پنج شب به قلهٔ دماوند رسیده‌اند و قلهٔ آن را مسطح با مساحت صد جریب یافته‌اند گرچه از دور به مخروط می‌ماند. اولین صعود موفقیت‌آمیز اروپائیان به قلهٔ دماوند در سال ۱۸۳۷ توسط تیلر تامسن صورت گرفته‌است.همچنین نخستین صعود مستند ایرانی به این قله، به سال ۱۸۵۷ باز می‌گردد که تیم سرهنگ محمدصادق‌خان قاجار ارتفاع آن را ۶۶۱۳ ذرع تعیین نمود.   

 در جبههٔ جنوبی کوه دماوند آبشاری یخ زده وجود دارد که در جهان منحصر به فرد است

 مسیرهای اصلی صعود
برای رسیدن به قله دماوند، مسیرهای مختلفی وجود دارند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها این جبهه‌ها هستند:
جبههٔ شمالی؛ مسیر صعود این جبهه از میان دو یخچال سیوله (سمت راست) و دوبی سل (سمت چپ) صورت می‌گیرد.

جبههٔ شمال شرقی؛ پناهگاه تخت فریدون در این مسیر قرار دارد.

جبههٔ غربی؛ پناهگاه سیمرغ در این مسیر قرار دارد.

جبههٔ جنوبی؛ از سمت جنوب شرقی کوه. پلور، رینه، گوسفندسرا و بارگاه سوم در این مسیر قرار می‌گیرند.
آسان‌ترین این مسیرها جبهه جنوبی و سخت‌ترین آنها جبهه شمالی است. سه جبهه شمالی، جنوبی و شمال شرقی در نزدیکی روستاها قرار گرفته‌اند و همچنین همگی دارای جان‌پناه در میان راه هستند. در مسیر جنوبی، آبشاری وجود دارد که همهٔ سال یخ‌زده‌است و تنها در تابستان‌های بسیار گرم، جاری می‌شود که به همین دلیل به آن آبشار یخی گفته می‌شود. این آبشار با قرار داشتن در ارتفاع ۵۱۰۰ متری، از نظر ارتفاع از سطح دریا مرتفع‌ترین آبشار خاورمیانه‌است.

پناهگاه‌ها
در نقشه راهنمای صعود به قله‌های البرز مرکزی پناه‌گاه‌هایی به شرح زیر مشخص شده‌است:
پناه‌گاه گوسفندسرا (کوهپایه) در ارتفاع ۲۹۵۰ متری.
بارگاه سوم (یال جنوبی) در ارتفاع ۴۱۵۰ متری.
پناه‌گاه سیمرغ (یال غربی) در ارتفاع ۴۱۵۰ متری.
پناه‌گاه تخت فریدون (یال شمال شرقی) در ارتفاع ۴۳۶۰ متری.
جانپناه فلزی (جبهه شمالی) در ارتفاع ۴۰۰۰ متری    

در ارتفاعات مختلف کوه دماوند، گیاهان فراوان و گوناگونی می‌رویند

 آبشار موجود در کوه دمادند
 در جبههٔ جنوبی کوه دماوند آبشاری یخ زده وجود دارد که در جهان منحصر به فرد است. بلندی آن ۷ متر و قطر آن ۳ متر می‌باشد. یخ آن هیچ‌گاه ذوب نمی‌شود. در فصل تابستان، هر روز بر اثر تابش آفتاب در حدود ظهر و یک ساعت بعد از ظهر، دمای هوا به بالای صفر می رسد و به دنبال آن آب بسیار کمی جاری می‌شود و در حدود ۴ بعد از ظهر، دمای هوا به زیر صفر می‌رسد و یخ ذوب شده دوباره منجمد می‌شود و به این ترتیب آبشاری یخی پدید می‌آید که همواره یخ زده است. در بالای این آبشار گودالی وجود دارد که در تمام طول سال پوشیده از برف است. آبشار یخی کوه دماوند با قرار داشتن در ارتفاع ۵۱۰۰ متری، از نظر ارتفاع از سطح دریا مرتفع ترین آبشار در خاورمیانه می‌باشد.

 یخچال‌های معروف کوه دماوند
یخچال سیوله (جبهه شمالی)
یخچال دوبی سل (جبهه شمالی)
یخچال عروسکها (جبهه شمالی)
یخچال دره یخار (شمال شرقی)
یخچال خورتاب سر
یخچال شمال غربی
یخچال غربی

پوشش جانوری کوه دماوند

این منطقه به دلیل موقعیت ویژهٔ آن که از شمال به جنگل و از جنوب به کوه‌های هم‌مرز کویر مشرف است، میزبان انواع مختلفی از جانوران است، از جمله:
جانوران شکارچی چهارپا روباه، شغال، سگ و گرگ در پیرامون دماوند پراکنده‌اند. این جانوران تا ارتفاع ۴۰۰۰متری کوه دماوند هم دیده می‌شوند. خرس‌ها هم در این منطقه وجود دارند، اما بیشتر در غرب و شمال دیده می‌شوند و از ارتفاعات بلند دوری می‌کنند.
جانوران گیاه‌خوار کل، میش، آهو، گراز، خرگوش. به جز حیوانات گراز و خرگوش که در دشت‌های کوهپایه‌ای کوه دماوند زندگی می‌کنند، دیگر جانوران فصل‌های گرم را در ارتفاعات سپری کرده و با سرد شدن هوا به مرور ارتفاع کم می‌کنند. این جانوران تا ۵۰۰۰ متری هم بالا می‌روند.
پرندگان از پرندگان شکارچی، عقاب طلایی، جغد و خفاش را می‌توان نام برد. دیگر پرندگان این منطقه تیهو، کبک، سینه سیاه و طوطی دارکوب هستند.
دیگر جانوران تقریبا ۵ نوع مار، انواع عقرب، بزمجه، انواع خانوادهٔ موش‌ها و گورکن در این منطقه دیده می‌شوند. بیشتر گزنده‌های این محدوده سم مهلکی ندارند؛ حتی نیش خطرناک ترین خزنده‌ها نیز تا چند ساعت پس از گزش قابل درمان است. در کوه دماوند، گزندگان در ارتفاعات بالاتر از ۴۰۰۰متر، بسیار کم به چشم می‌خورند. بر روی قلهٔ دماوند، لاشهٔ یخ زدهٔ چند حیوان دیده می‌شود. این لاشه‌ها چندین سال است که در این مکان دیده می‌شوند و شامل حیواناتی مانند گوسفند و بز کوهی است. دلیل راه یابی این حیوانات به قلهٔ کوه دماوند و مرگ آن‌ها به خوبی مشخص نیست؛ شاید به دلیل وجود گاز گوگرد، سرما، گرسنگی و یا غیره مرده باشند.

 دامنهٔ کوه دماوند در ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۳۵۰۰ متری کاملا پوشیده از شقایق است

پوشش گیاهی دماوند
در ارتفاعات مختلف کوه دماوند، گیاهان فراوان و گوناگونی می‌رویند که برخی از آن‌ها فقط در یک ارتفاع خاصی دیده می‌شود. گیاهان این منطقه که به اسم دماوند نامگذاری شده‌اند عبارتند از: کلاه میرحسن دماوندی، کزل دماوندی، بومادران دماوندی، پیرگیاه دماوندی، ریش قوش دماوندی، فراموشم مکن دماوندی، زنگوله‌ای دماوندی، کتانی دماوندی و ماشک دماوندی. در ارتفاع ۳۲۰۰ تا ۳۵۰۰ متر علف و بته‌های بلند و خاردار و به هم پیوسته وجود دارند.

برخی از انواع بته‌های خاردار دماوند عبارتند از: کلاه میر حسن دماوندی، خارپشتی، گونه‌های هزار خار (مانند گون)، بته‌های بنفش رنگ اسپرس پشته‌ای و گچ دوست گل سنگی. از گونه‌های ورموت (افسنتین) نیز در دماوند وجود دارند که عبارتند از: درمنهٔ کوهی، درمنهٔ معطر، درمنهٔ کوهسری و گونهٔ فراوان درمنهٔ شرقی.

برخی دیگر از گونه‌های گیاهای دماوند عبارتند از: کاج آلپ، اسپرس کوهی نیمه کروی، گون، یاسمن صخره‌ای، ازمکی کوهسری، پیربهار دنایی، شبدر شاه بلوطی، ترشک کوهسری، دغدغک البرزی، پلاخور بوته‌ای، گالش انگور، تیره گل، نسترن وحشی، قفقازی، رُز گردآلود، گز، علف بره، چمن آراراتی، چمن گندمی آسیای مرکزی، جاروی علفی بامی، علف قرمز، جو چمنزار، ملیکای بی زبانک، علف صورتی، چاودار هراتی، شبه یولاف شکننده، ریش سنبل، خشخاش طناز، شکرتیغال و شکرتیغال مشهدی، چون جاشیر، سریش و در جاهای مرطوب زبان طلا، پیرسنبل، قدومهٔ پرشاخه، جعفری فرنگی معطر، بادرنجبویهٔ دنایی، خاکشیر تلخ کوتوله، گل بی مرگ طلایی، پنجه برگ نقره گون، آزاد بری، پنجه برگ همدانی، دنایی، سنبلهٔ ارغوانی و مینای پرکپهٔ برگ نقره‌ای.

دامنهٔ کوه دماوند در ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۳۵۰۰ متری کاملا پوشیده از شقایق است. این شقایق منحصر به فرد در دنیا شناخته شده است و با نام شقایق لار و رینه در کتاب‌های معتبر گیاه‌شناسی جهان به ثبت رسیده. همچنین این منطقه از لحاظ مرتع و چراگاه بسیار غنی است؛ حتی در ارتفاعات بلند دماوند نیز (زیر چهار هزار متر) از این بابت فقر چندانی وجود ندارد.

clear_allمازندران

chat

آبشار دارنو یکی از جاذبه‌های طبیعی فوق‌العاده زیبای شمال ایران است که در استان مازندران و در نزدیکی شهر نوشهر قرار دارد. همانطور که می‌دانید استان مازندران یکی از زیباترین استان‌های ایران است که جاذبه‌های طبیعی متنوع و فراوانی دارد. بسیاری از جاذبه‌های طبیعی استان مازندران و ایران زیبا ناشناخته مانده‌اند و یا کمتر شناخته شده هستند. به همین دلیل در این مطلب قصد داریم به معرفی آبشار دارنو که از جاذبه‌های طبیعت‌گردی کمتر شناخته شده محسوب می‌شود بپردازیم. در ادامه‌ی این مطلب با علی‌بابا همراه باشید تا با آبشار دارنو و دیدنی‌های اطراف آبشار دارنو آشنا شوید.

آبشار دارنو یکی از زیباترین و خاص‌ترین آبشارهای شمال ایران است که در استان مازندران و در نزدیکی نوشهر قرار دارد. بازدید از آبشار شگفت‌انگیز دارنو می‌تواند تجربه‌ای فراموش نشدنی را برای گردشگران و مسافران، به ویژه دوستداران طبیعت‌گری به ارمغان ‌آورد.

آبشار دارنو که آثاری ارزشمند در میان آثار طبیعی ایران زمین محسوب می‌شود، یکی از مجموعه‌‌ آبشارهایی است که در جنگل‌های سرسبز و وسیع نوشهر به یکدیگر پیوسته‌اند.این مجموعه آبشارها متشکل از هفت آبشار هستند که به ترتیب به یکدیگر متصل شده‌اند. این ویژگی یکی از دلایل اصلی خاص بودن آبشار دارنو است.

آبشار زیبای دارنو در حدود 25 متر ارتفاع دارد و بلندترین آبشار در میان این 7 آبشار محسوب می‌شود. در میان مجموعه آبشارهای هفت‌گانه، آبشار دارنو دومین آبشار و آبشار اصلی است. علاوه بر زیبایی بی‌نظیر این آبشار شما می‌توانید در مسیر رسیدن به دارنو از تماشای پوشش گیاهی فوق‌العاده‌ زیبا، که بسیار ارزشمند هم هستند، لذت ببرید. پیاده روی در میان جنگل گسترده و تماشای طبیعت سرسبز و پوشش‌های گیاهی شگفت انگیز، در کنار لذت بردن از هوای دل‌انگیز و پاک شمال ایران خاطره‌ای بی‌نظیر را برای هر گردشگری رقم می‌زند.

بهترین زمان سفر به آبشار رویایی دارنو در فصل‌های بهار و تابستان است. البته اوایل فصل پاییز هم می‌توانید از آبشار دارنو بازدید کنید. درست است که در فصل پاییز کمی هوا سرد می‌شود اما بهتر است بدانید که آبشار دارنو در فصل پاییز نیز واقعا دیدنی است. همانطور که گفتیم برای رسیدن به دارنو باید از سمت جاده چالوس راهی شوید و در مسیر می‌توانید از مناظر شگفت‌انگیز جنگل‌های انبوه شمال ایران که همانند رنگین‌کمان شده‌اند لذت ببرید. در حقیقت که جنگل‌های شمال و طبیعت زیبای شمال در فصل پاییز به خاطر تغییر رنگ برگ‌ها بسیار دیدنی و حیرت‌انگیز می‌شوند. در کل می‌توان گفت که هر فصلی زیبایی و جذابیت منحصر به خود را دارد که نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

یکی از دیدنی‌های بی‌نظیر اطراف آبشار دارنو دریاچه فراخین است که در پنج کیلومتری روستای چلندر و بعد از روستای ویسر قرار دارد. این دریاچه در نزدیکی آبشار دارنو قرار دارد و هنگام بازید از دارنو می‌توانید سری هم به دریاچه فراخین بزنید و از زیبایی طبیعی و هوای عالی آن لذت ببرید.

دریاچه فراخین در دل جنگل قرار گرفته و همانند آبشار دارنو از جاذبه‌های طبیعی کمتر شناخته شده شمال ایران بشمار می‌رود؛ به همین دلیل دریاچه و محیط اطراف آن بکر است و هوایی کاملا تمیز دارد. این دریاچه در میان درخت‌های بلند هیرکانی که برگ‌های پهنی دارند و پوشش گیاهی خاص جنگل‌های بالایی نوشهر پنهان است و با ورود به جنگل قابل مشاهده نیست.

در واقع دریاچه فراخین وسعت زیادی ندارد و بیشتر شبیه به تالاب است. بکر بودن دریاچه فراخین، هوایی که متشکل از اکسیژن خالص است و آرامش حاکم بر محیط دریاچه موجب خاص شدن آن در میان باقی دریاچه‌ها شده است. جالب است بدانید که آب تالاب فراخین از چشمه فراخین به صورت طبیعی تامین می‌شود.

برای رسیدن به دریاچه فراخین باید وارد جاده فرعی شوید، از کنار روستای ویسر عبور کنید و وارد جاده خاکی معدنی شوید. سپس مقداری از راه را باید به صورت پیاده طی کنید و بعد از عبور از رودخانه‌ای کم عمق به دریاچه فراخین می‌رسید. توجه داشته باشید که در مسیر دریاچه فراخین را رد نکنید! چون همانطور که گفتیم دریاچه در میان درختان پر شاخ و برگ پنهان است. دریاچه فراخین در محلی قرار دارد که ارتفاع آن نسبت به جاهای دیگر مسیر کم‌تر است که می‌تواند نشانه خوبی برای پیدا کردن آن باشد.

قایق سواری، دوچرخه سواری و عکاسی از تفریحاتی هستند که می‌توانید در کنار دریاچه فراخین از آن‌ها لذت ببرید. همچنین می‌توانید در هوای تمیز و سکوت کامل این منطقه لحظاتی را به دور از مشکلات زندگی و سر و صدای شهری در آرامش سپری کنید.

• دوستانی که علاقه‌مند به طبیعت‌گردی هستند و یا اینکه تجربه‌ی سفر به مناطق مشابه را دارند حتما می‌دانند که یکی از ضرروری‌ترین وسایل مورد نیاز، کفش راحت برای پیاده روی است چون مسیر زیادی را باید از میان جنگل به صورت پیاده طی کنید و در مسیر ممکن است مجبور به عبور از عرض رودخانه شوید. بهتر است که کفش‌تان ضد آب هم باشد، چون ممکن است از عرض رودخانه عبور کنید یا هنگام طی کردن مسیر بارندگی باشد و یا اینکه به خاطر بارندگی در ساعات قبل زمین جنگل خیس باشد و پاهایتان خیس شود؛ که طبیعتا برای هیچ یک از ما حس خوشایندی ندارد. اما در کل بهتر است که در فصول بارندگی به این منطقه سفر نکنید و همچنین در فصول دیگر پیش از سفر وضعیت آب و هوا را بررسی کنید و اگر هواشناسی پیش‌بینی بارندگی کرده است از سفر منصرف شوید.
• برای احتیاط بهتر است لباس ضد آب و چتر همراه داشته باشید؛ چون همانطور که می‌دانید همیشه پیش‌بینی هواشناسی درست از آب درنمی‌آید!
• آب معدنی و خوراکی را فراموش نکنید؛ البته می‌توانید وسایل خوراکی مورد نیاز را از روستاهای نزدیک خریداری کنید؛ ولی بهتر است بدانید که وقتی وارد جنگل شوید دیگر هیچ امکاناتی وجود ندارد.
• کلاه و عینک آفتابی و ضد آفتاب در هوای آفتابی و گرم کمک می‌کنند تا آفتاب سوخته نشوید و در مقابل نور آفتاب از چشم‌ها و پوستتان محافظت می‌کنند.
• توجه داشته باشید که اگر در فصل خنک سفر می‌کنید طوری لباس بپوشید که اگر گرمتان شد بتوانید لباس‌تان را کم‌تر کنید؛ چون مسیر را باید پیاده طی کنید و هنگام پیاده روی ممکن است کمی عرق کنید و گرمتان شود. در کل طوری لباس بپوشید که اگر احساس گرما یا سرما کردید بتوانید بدون دردسر لباستان را کم و زیاد کنید.
• اگر می‌خواهید مدت زمانی را در این منطقه سپری کنید چادر مسافرتی، پتو مسافرتی، کیسه خواب، لوازم بهداشتی شخصی، لباس اضافه، آب نوشیدنی و وسایل مورد نیاز برای غذا درست کردن را باید همراه داشته باشید؛ چون در این محل امکاناتی برای اقامت وجود ندارد. روستاهای ویسر، دلسم، کهنه‌ده و کلیک نزدیک‌ترین روستاها برای خرید مواد غذایی هستند.

چگونه به آبشار دارنو برویم؟ : در ابتدا لازم به ذکر است که برای رسیدن به آبشار دارنو بهتر است که حتما از یک راهنمای محلی و یا یک راهنمای طبیعت‌گردی که در مقاصد تورهای طبیعت‌گردی شمال ایران فعالیت می‌کند کمک بگیرید. بهتر است که به تنهایی به این منطقه سفر نکنید چون احتمال اینکه مسیر را گم کنید زیاد است. مسیر رسیدن به آبشار دارنو به صورت پیاده است به همین دلیل باید لباس‌های مناسب و کفش راحت مخصوص پیاده روی بپوشید.

برای بازدید از آبشار دارنو با وسیله نقلیه شخصی ابتدا باید راهی جاده چالوس شوید و از چالوس به سمت کمربندی نوشهر بروید. وقتی وارد کمربندی نوشهر شدید مسیر را تا جاده معدن سنگ نوشهر ادامه دهید و سپس مسیر دریاچه فراخین را ادامه دهید تا به یک دوراهی برسید. وقتی به دوراهی رسیدید باید وارد مسیر سمت راست شوید. آبشار دارنو در نزدیکی دریاچه فراخین قرار دارد. بقیه راه را باید به صورت پیاده طی کنید. مسیر رسیدن به آبشار دارنو از جنگل و کنار رودخانه است. بعد از کمی پیاده روی در میانه راه آبشار کوچکی می‌بینید که نشان می‌دهد مسیر را درست رفته‌اید. مدت زمان رسیدن به آبشار دارنو از این آبشار کوچک حدود نیم ساعت است.

clear_allمازندران

chat

شک نداریم که قبول دارید، شمال سبز ایران اگر زیباترین خطه سرزمین‌مان نباشد، دست‌کم در میان زیباترین‌ها برای خود جایگاه قابل‌قبولی دارد. نور هم که معرف حضور همه هست؛ شهری در مازندران که همسایگی با دریای خزر و رودها و دریاچه‌های فراوانش واقعا دیدن دارد. یکی از این دریاچه‌ها، دریاچه الیمالات است. الیمالات دریاچه‌ای است در دل جنگل‌های سبز. چشمانتان را ببندید و دریاچه‌ای با رگه‌هایی از رنگ سبز ناشی از انعکاس رنگ برگ درختان را تصور کنید که با انبوهی از درختان جنگلی بشاش احاطه شده است.

حال فرض کنید که سوار بر قایقی هستید و روی آب دریاچه گردش می‌کنید. جذاب نیست؟ یک موسیقی آرامش‌بخش را هم به عنوان موسیقی متن این رویا برای خود انتخاب کنید. البته پیشنهاد ما این است که صدای طبیعت را در ذهن یادآور شوید که از هر موسیقی در دنیا آرامش‌بخش‌تر و عمیق‌تر است

دریاچه الیمالات از تفرجگاه‌های طبیعی و زیبایی است که برای رسیدن به آن باید به حوالی شهر نور مازندران بروید. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم: بازدید از این دریاچه زیبا با رفتن به هشت کیلومتری نور در جاده این شهر به سوی چمستان ممکن می‌شود.

با طی‌کردن این جاده است که به الیمالاتی می‌رسید که همه چیز برای گذراندن روزی ایدئال در طبیعت در اختیارتان قرار می‌دهد. سد الیمالات که دریاچه الیمالات هم در حوالی آن است، از سمت جاده نور-چمستان به دوراهی روستای کارگرکلا می‌رسد. اگر بخواهید از سمت جاده به دریاچه برسید باید حدود ۳ کیلومتر را بپیمایید. 

clear_allمازندران

chat

دریاچه فراخین دریاچه‌ای بکر و زیباست که در سال‌های اخیر خجالت را کنار گذاشته و برای خودش شهرتی دست‌وپا کرده است! این دریاچه از زیباترین دریاچه‌های ایران است که مقصد دلپذیری برای طبیعت‌گردان به شمار می‌رود. عکس‌هایش را که نگاه کنید متوجه می‌شوید که قرار است با سفر به این دریاچه با چه منظره‌ای مواجه شوید؛ هر چند که دیدن این منظره از نزدیک صفای خودش را دارد. کمی که پا را از نوشهر آن طرف‌تر بگذاریم، پشت جنگل‌های سبز و درخت‌های تنومند، دریاچه فراخین را می‌یابیم. بنابراین اگر مسافر مازندران هستید، در کنار تفرجگاه‌های نام‌آشنای این استان در شهرهای پرجنب‌وجوشش، فراخین را هم در نظر داشته باشید.فصل بهار و تابستان بهترین زمان سفر به فراخین است. این دریاچه در فصول گرم، بیشترین میزان آب را در خود جای داده است. به همین علت گردشگران بیشتری در این فصول به دیدار دریاچه فراخین می‌روند. پاییز و زمستان که بارندگی‌ها زیاد می‌شود چندان برای سفر مناسب نیست؛ هرچند که منظره درختان رنگارنگ پاییزی شما را میخکوب طبیعت منحصر به فرد فراخین خواهد کرد! اگر سختی راه نامناسب و جنگل پر از گل و لای را به جان بخرید و تجهیزات مناسب پیاده‌روی و ماشین‌سواری در گل و لای را نیز داشته باشید، چرا که نه! پاییز و زمستان این دریاچه هم دیدن دارد

clear_allمازندران